Vlaardingen, 1977
Charlotte Dumas zoekt in haar werk naar de schilderachtige kwaliteit van de fotografie. Een kwaliteit die zij heeft gevonden in polaroids en inktjet prints waarmee zij haar dierenportretten maakt. In 2002 trok zij de aandacht met de serie portretfoto's van politiehonden, politiepaarden.

Haar werk mist iedere ironie, evenals sentimentaliteit. Kenmerkend voor haar benadering is de onvooringenomen aandacht waarmee zij haar onderwerp in beeld brengt. De formaten van de foto’s zijn fors, maar niet zo groot dat de intimiteit verloren gaat. De dieren zijn centraal en monumentaal in het beeldvlak geplaatst, in poses die aan de actie voorafgaan of erop volgen. Alle aandacht gaat uit naar hun houding, naar de zachtheid en de kleurschakeringen van hun vacht of het reliëf van aderen op een glanzende huid. Het zijn verstilde beelden, die zich door hun setting en lichtval aan het momentane van het hier en nu lijken te onttrekken.