Kevelaer (Duitsland), 1958

In het werk van Borkelmann worden de vaak tegenstrijdige dingen gevestigd in een dialoog en het resultaat samen in een geheel. Veel van zijn beelden bestaan verscheidene doeken.
Borkelmann behandelt bewust geen delen van het beeld met kleur, dit met reden zodat de respectieve achtergrond en zijn kleur moeten worden erkend. Zowel de achtergrond als het materiaal zijn ook inbegrepen in het beeld en zullen op deze wijze deelnemen.
De meeste beelden van Gerd Borkelmanne hebben geen titels, aangezien hij niets aan de kijker vooraan zou willen nemen en het advies is dat het werk niet door taal zou moeten functioneren. Hij houdt ervan dat de kijker een idee ontwikkelt en over het respectieve onderwerp denkt.